budowa dom

Cykl życia materiałów budowlanych

Cykl życia materiałów budowlanych zazwyczaj składa się z czterech, niżej opisanych faz.

Faza I Od kołyski do bramy. Bierzemy tu pod uwagę wszelkie efekty oddziaływania na środowisko powstające od momentu rozpoczęcia wydobycia (chociażby rud żelaza, miedzi, boksytu), pozyskania żywicy z drzew, jak i uzyskania surowców wtórnych w procesie recyklingu, aż do chwili, gdy gotowy produkt opuści bramę fabryki. W ramach prowadzonej analizy ocenia się szeroką gamę różnorodnych czynników, w tym między innymi: zużycie energii w trakcie wydobycia surowców, zbierania płodów rolnych, odzysku materiałów, transportu, produkcji; zanieczyszczenie powietrza wody i ziemi; zużycie szkodliwych chemikaliów; wszelkie procesy wpływające na stan ludzkiego zdrowia oraz dobrostanu; zniszczenie środowiska naturalnego w trakcie wydobycia odkrywkowego surowców oraz karczowania terenów leśnych.

Faza II Budowa. Faza ta obejmuje okres życia materiału od momentu jego ekspedycji z fabryki aż do instalacji w budynku i udostępnienia go do użytkowania. Oddziaływanie na środowisko może wystąpić w trakcie transportu oraz montażu. Instalacja praktycznie każdego elementu składowego budynku, począwszy od materiałów konstrukcyjnych, a na meblach skończywszy, generuje konieczność zastosowania mniej lub bardziej energochłonnych urządzeń. Bolączką polskiej branży budowlanej jest bardzo niska świadomość wysokiej szkodliwości oddziaływania środowiskowego niewłaściwie realizowanych procesów budowlanych. Doskonałym przykładem mogą być tutaj wszelkie patologie związane z zagospodarowaniem odpadów. W miażdżącej większości przypadków powstające odpady nie są przekazywane wyspecjalizowanym przedsiębiorstwom zajmujących się ich bezpiecznym przetwarzaniem – zostają zakopane lub są palone bezpośrednio na terenie budowy. W ten sposób zarówno do powietrza, jak i wód gruntowych dostają się bardzo toksyczne substancje.

Faza III Użytkowanie. Na tym etapie monitoruje się powstawanie efektów użytkowania materiałów lub produktów. W fazie tej bierze się pod uwagę emisję niebezpiecznych związków, zużycie energii zarówno przez dane urządzanie, jak i sprzęt niezbędny do jego utrzymania (np. energia elektryczna zużywana przez odkurzacz czyszczący wykładzinę podłogową).

Faza IV Koniec życia. Przedmiotem ocen są tu efekty pojawiające się z chwilą, gdy materiał lub produkt zostaje wycofany z użytkowania. Przekazanie do recyklingu, składowanie z założeniem wykorzystania w przyszłości, spalenie, przekazanie na wysypisko – to typowe formy wejścia w fazę czwartą.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *